wtorek, 12 czerwca 2012

dowcipy o zwierzętach




Małe gołąbki zrobiły kupę w gnieździe. Zagniewana mama krzyczy na nie:
- Kiedy wreszcie nauczycie się korzystać z pomnika?

W sklepie zoologicznym klient pyta sprzedawcę:
- Ile kosztuje ta gadająca papuga?
- Musi pan sam ją o to zapytać. Wczoraj powiedziała mi, że nie chce żadnych pośredników.

Do baru wchodzi niepozorny mężczyzna
- Przepraszam... czyj był ten rotwailer przed barem...
- Mój! - podnosi się potężny brodacz - Ale jak to był?
- Bo mój jamnik go zabił...
- Co ty gadasz!? Jamnik mojego rotwailera? Jak!!?
- No... W gardle mu stanął...

Lecą dwa bociany, jeden z dzieckiem, drugi ma w drugiej łapie telewizor:
- Po co Ci telewizor? - pyta jeden bocian.
- Jak nie dorzucę czegoś ekstra, nie chcą odebrać.

Zajączek i niedźwiedź zostali wezwani na komisję wojskową. Zajączek przezornie wybił sobie wszystkie zęby. Kiedy miś wchodził do budynku, zając już wychodził z komisji.
- No i co?- spytał miś.
- F pofrzątku!- odpowiedział zając. - Sfolniony. Bfrak ufzębienia!
Mis pomyślał chwile, odszedł na bok, wziął kamień i też wybił sobie zęby. Wychodzącego z komisji misia, oczekiwał już zając.
- No i cfo? - pyta zając.
- F pofrządku! - odpowiada miś - Sfolniony! Plafkoftopie!



 Spotykają się dwie pchły.
- Gdzie spędziłaś wakacje?
- Na krecie



W domu mieszkały trzy myszy: francuska, rosyjska i polska. Po zmroku, gdy wszyscy poszli spać francuska mysz wybiegła z norki, wdrapała się na stół i nalała sobie wina, po czym szybko wróciła do dziury. Po tym rosyjska mysz pobiegła na stół i nalała sobie setkę wódki. Rozglądając się czy nie ma kota w pobliżu, prędko wróciła do dziury. W końcu wyszła polska mysz. Wdrapała się na stół i uraczyła się setką wódki. Patrzy – nikogo nie ma. Nalała sobie drugą. Nadal nikt się nie pojawił, więc zabrała się do trzeciej.
- Nie ma kota? – mówi sobie – to poczekamy!

fryzjer i zabiegi pielęgnacyjne

Pielęgnacja psów w przystosowanych do tego salonach już mało komu kojarzy się z przejawem snobizmu ich opiekunów. Zwierzęta poddawane są upiększaniu zarówno przed wystawami, jak i dla poprawy codziennego wyglądu. Czesanie, kąpiele, trymowanie, obcinanie pazurków, strzyżenie psów wchodzą w zakres oferowanych pupilom usług. Niekiedy pracownicy salonów dla psów wyręczają właścicieli i lekarzy weterynarii w usuwaniu insektów. Gabinety wykonujące zabiegi pielęgnacyjne zobowiązują się zapewnić futrzanym klientom komfort, bezpieczeństwo oraz zdrowie.



Fryzjer dla psów to fach, który cieszy się ogromnym popytem. Czas oczekiwania na strzyżenie pupila sięga niekiedy kilku tygodni. Bardziej wyspecjalizowane salony gwarantują komponowanie wizerunku psa według wzorców FCl preferowanego przed konkursami zwłaszcza eksterieru. Każdy właściciel może liczyć na otrzymanie od specjalisty porad i wskazówek dotyczących pielęgnacji zwierzaka.

imiona dla psów i kotów

Wybór przydomka dla pupila pozwala nie tylko ułatwić porozumiewanie się ze zwierzakiem, ale również tworzy więź między domownikami. Imiona dla psów i kotów są nadawane spontanicznie albo po dłuższym zastanowieniu i skonsultowaniu z rodziną. Można skorzystać z popularnych nazw albo poeksperymentować ze słowotwórstwem.

Najpopularniejsze imiona dla psiaków i suczek to:
  •  Sonia, Sara, Luna, Saba, Mika, Dżeki, Maja, Tina, Tosia
  • Maks, Borys, Puszek, Nero, Tofik, Azor
Najwyżej cenione wśród losowych Internautów:
  • Pupcia, Kuna, Yoko, Bunicha, Tabia, Wawra, Majra
  •  Albax, Echap, Yoshy (joszi), Futrzak, Astin, Gigo, Nuki


Natomiast najpopularniejsze imiona dla kotów to:
  • Tosia, Kicia, Mika, Zuzia, Misia, Pusia, Fiona, Maja
  •  Filip, Leon, Maniek, Kuba, Filemon, Mruczek, Garfield, Puszek

Najwyżej cenione:
  •  Rysia, Ruby (rubi), Pusia, Wścieklizna, Szuszu, Abi, Susanna, Nikola, Lolita, Abigali, Tasumi, Satia, Karmen, Filemonka, Antonina  Kituś, Ginger (dżindżer), Aston, Heniek, Filek, Hektor, Rocky, Rysio, Gizmo, Alwin, Borat, Gacuś, Franio, Larsen, Lacky

Mi osobiście podobają się imiona dla pupili:
  •  maja-mój pies, saba- mój pies
  • Argos-mój pies

Konie gorącokrwiste – ognisty temperament i wdzięk

Konie gorącokrwiste posiadają szereg cech charakterystycznych, pozwalających je z powodzeniem odróżnić od zimnokrwistych krewniaków. Ich smukła, lekka budowa ciała w parze z żywiołowym usposobieniem sprawiają, że świetnie nadają się do prac w szybkim ruchu. Od lat konie gorącokrwiste wykorzystywane są w zawodach sportowych, a na wyścigach dominują rasy, w których rzadko brakuje domieszki krwi rasy angielskiej.

Najpopularniejsze odmiany koni gorącokrwistych to: koń arabski, koń pełnej krwi angielskiej, angloarab, angloarab shagya, koń śląski, koń fryzyjski, koń małopolski, koń wielkopolski oraz quarter horse. Najbardziej urzekły mnie swoim wyglądem i usposobieniem konie arabskie, angloarabskie i fryzyjskie.

Koń arabski wywodzi się z Półwyspu Arabskiego i jest rasa uważaną za jedną z najstarszych. Mimo osiągania niezbyt dużych rozmiarów (średnio 150 cm wysokości), jej przedstawiciele imponują szlachetną powierzchownością. Cechuje je lekka budowa ciała z często wysoko osadzonym ogonem i mała głowa o profilu szczupaczym. Konie arabskie słyną jako odważne, inteligentne oraz wierne stworzenia. Są nie tylko wytrzymałe na długich dystansach, ale również szybkie w galopie. Najpopularniejsze umaszczenie to siwe, gniade i kasztanowate. Z kolei rzadko występują konie kare.



Koń angloarabski (Angloarab) pochodzi z Francji i jest wynikiem krzyżówki konia angielskiego z arabskim. Przedstawiciele rasy to z natury łagodne, inteligentne stworzeniami, którym nie brakuje energii i zwinności. Bywają nieraz kłopotliwe w opanowaniu, ale podczas wyścigów sprawdza się ich niezawodna szybkość oraz umiejętność skoków. Angloaraby występują we wszystkich podstawowych rodzajach umaszczenia. 
Koń fryzyjski wywodzi się z Holandii od dawnego konia leśnego zamieszkującego ziemie germańskie i fryzyjskie. Fryzy to stosunkowo masywne konie, umięśnione i silne. Cechuje je prosty lub garbonosy profil głowy, gęste szczotki pęcinowe oraz obecność pofalowanego ogona u ogierów. Przedstawiciele rasy rzadko wystawiane na zawodach sportowych są z powodzeniem użytkowane zaprzęgowo i wierzchowo. Praktycznie można wyróżnić dwa rodzaje umaszczenia koni fryzyjskich: krucza i płowiejąca.

Jak oduczyć psa gryzienia mebli. Co zrobić, by pies nie niszczył przedmiotów

Psy niszą meble najczęściej podczas nieobecności w domu swoich właścicieli. Gryząc wersalkę, buty, drapiąc ściany, drzwi czy rysując sprzęt RTV dają upust swojemu niezadowoleniu i troski o swoich opiekunów, których nie ma w pobliżu. Co należy zatem zrobić, by oduczyć czworonoga niszczenia dobytku? Istnieje kilka sprawdzonych metod, które mogą pomóc w tresurze.

Gdy mamy do czynienia ze szczeniakiem, trzeba przywołać go w miejsce szkody, wskazać je i pogrozić palcem, mówiąc stanowczo, że tak nie wolno. Można spróbować zorganizować psu jakieś zastępcze zabawy, które odciągną go od przykrego nawyku niszczenia mebli. Przydatna będzie jakaś większa zabawka. Najlepiej ją przed wyjściem z domu umieścić w miejscu, gdzie zwierzak lubi intensywnie ścierać ząbki i pazurki.

Niektórzy próbują zamykać psa w jednym pokoju lub łazience. Najpierw prowadzi się naukę izolacji będąc jeszcze w domu. W innym pomieszczeniu stara się zachowywać cicho i interweniować w razie podejrzanych odgłosów. Potem wydłuża się czas pozostawiania psa w osamotnieniu, ale bezpośrednio po usłyszeniu odgłosów niszczenia dobytku reaguje się przyjściem i powiedzenia wyraźnie „nie” czy „fe”. Po kilku dniach można pokusić się o wyjście z domu zostawiając psa w znanej mu już wcześniej izolatce. Zamiast zamykania drzwi mających ustrzec resztę mieszkania przed zniszczeniem, niektórzy preferują zakładanie odgraniczających płotków.

Można również zapewnić psu zastępcze zabawy, które odciągną uwagę od wyposażenia domu. Piłki, pluszaki, fagility, frisbee, flyballu lub wyuczanie sztuczek pozwolą zapewnić pupilowi inny rodzaj aktywności. Psy ras szczególnie żywiołowych jak między innymi charty mają stałą potrzebę wyzwolenia energii i wykonywania zajęć nie tylko fizycznych ale także umysłowych.

W wielu przypadkach sprawdza się posypywanie mebli wzbudzających niszczycielskie zainteresowania psiaka pieprzem lub skrapianie octem. Odpychający zapach ma szansę zniechęcić zwierzaka do gryzienia i drapania. Dostępne są w sklepach zoologicznych gotowe preparaty odstraszające, które mają na celu oduczyć psotnika przykrego procederu wyżywania się na domowych przedmiotach.

Inną polecaną metodą w walce z niszczeniem mebli osamotnionego psa w domu jest niewyłączanie radia czy telewizora. Pies kojarzy dźwięki nadawanych programów wydobywających się np. z kuchni z obecnością w niej opiekuna. Słysząc melodię lub rozmowy spikerów, ma wtedy większe obawy że ktoś może być za ścianę pokoju i od razu zauważyć, gdy nabroi.

Nie zapominajmy, że podczas nieobecności właścicieli psy mają wyczulony instynkt stróża dobytku, stają się nadzwyczaj odpowiedzialne za nas i własne terytorium. Zachowując się w przykry sposób, jakim jest niszczenie mebli mogą okazywać troskę o nas samych. Dlatego starajmy się wykazać odrobinę wyrozumiałości. Zdarza się, że nagle pojawiające się czynienie szkód w domu jest pierwszym sygnałem, iż coś naszemu pupilowi dolega. Może w ten sposób próbuje pokazać swoje  dolegliwości także związane z chorobami. Wskazana jest wówczas zwiększona czujność właścicieli na inne symptomy zaburzonego zdrowia psiaka.

ciekawostki o kotach

Jako, że koty są bardzo ciekawymi zwierzakami, zamieszczamy dużą garść przydatnych ciekawostek na ich temat.

Mruczenie nie oznacza tylko zadowolenia. Mruczenie często towarzyszy chorobie lub poczuciu bezbronności.

Koty nie mają obojczyków i dlatego mogą z łatwością przecisnąć się przez szczeliny – pod warunkiem, że przejdzie im głowa.

Koty mają dodatkowy zmysł – organ Jacobsona, który znajduje się na podniebieniu. Jest to receptor łączący zmysł smaku i powonienia.

Ok. 10 % kości kota znajduje się w jego ogonie.

Kąt widzenia kota wynosi 185 stopni.

Kot w ogóle nie widzi tego, co znajduje się w bardzo bliskiej odległości, dlatego nie znajduje kawałków jedzenia, które położy mu się blisko na podłodze.

Koty mają trzecią powiekę, która chroni oko przed wysychaniem.

Koty skaczą siedem razy wyżej niż ich własna wysokość.

Koty mogą osiągać prędkość 50 km/h.

Koty rozróżniają kolory, tj.: niebieski, zielony i czerwony.

Koty słyszą dźwięki o 2 oktawy wyższe niż człowiek.

Zadowolenie kota można poznać po ułożeniu ogona – jest on wtedy zadarty do góry.

Głaszcząc kota, łagodzimy stres.

Alergia na koty to nie uczulenie na sierść, ale na enzym zawarty w ślinie.

Norma spaniowa dla kota wynosi 15 godzin na dobę.

Kocimiętka to koci narkotyk, który działa na koty podobnie jak marihuana na ludzi.

Posiłek przeciętnego kota to równowartość 5 myszy.

Koty raczej nie mają rzęs.

Wykastrowane koty żyją o 3 lata dłużej niż te, które nie zostały poddane kastracji.

Gepardy jako jedyne z rodziny kotów nie mają zdolności chowania pazurów.

Koty nie znoszą krzyków, dlatego też nie nadają się do towarzystwa dla małych dzieci.

Prawie wszystkie białe koty o niebieskich oczach są głuche.

Koty są wrażliwe na zapach azotu, chloru oraz detergentów.

Prawie wszystkie dorosłe koty nie tolerują laktozy, która jest składnikiem mleka krowiego.

Poduszki na łapkach służą jako amortyzatory przy lądowaniu.

Koci mózg jest bardziej zbliżony do ludzkiego niż psiego.

W starożytnym Egipcie za zabicie kota groziła kara śmierci. Zwłoki kotów mumifikowano. Na znak żałoby po zmarłym kocie członkowie rodziny golili sobie brwi.

Kot, który jest podekscytowany ma szerokie źrenice, jeśli jest zestresowany ma wąskie.

U kotów syjamskich miejsca na ciele, które są narażone na zimno mają ciemniejszy kolor.

Przynosząc właścicielowi zdechłą mysz lub ptaka kot okazuje mu wdzięczność.

panoramiczna krzyżówka o zwierzętach





Pytania do haseł krzyżówki o zwierzętach
Pionowo
1. Zwierzę symbolizujące mądrość
2. Zwierzak bez kręgosłupa
3. Jeden z tytułowych bohaterów znanej bajki Krasickiego
4. Wąż „tańczący” przy dźwiękach fletu
5. Krewny orangutana
6. Czworonogi bohater powieści „W pustyni i w puszczy”
7. Ma kota
8. Występujący w Ameryce Południowej zwierzak juczny
9. Żywi się liśćmi eukaliptusa
10. Wypiera rodzime sarny
11. W jej ekstremalnym wnętrzu żyją głównie archebakterie

Poziomo
12. Miki lub Jerry
13. Papuga z czubkiem na głowie
14. Sokoli lub szklany
15. Parzystokopytny ssak zamieszkujący zimne stepy Himalajów
16. Ptak lub wojskowa jednostka taktyczna
17. Typ aparatu gębowego owadów służący pobierania nektaru kwiatów np. u motyli.
18. Gatunek małego, wielobarwnego ptaka z rodziny ziarnojadów, występujący także w Polsce
19. Sieją spustoszenie w garderobie
20. Zwykle parzysty na głowie u niektórych ssaków
21. Żywią się padliną
22. Często zamieszkiwana przez lisa, a zbudowana przez borsuka
23. Najliczniejsza gromada stawonogów
24. Zawiera nienasycone kwasy tłuszczowe z rodziny omega 3
25. Drapieżny owad, anagram wołki
26. Miejsce hodowli koni
27. Nauka o strukturze i funkcjonowaniu przyrody.
28. Ptak brodzący, podczas lotu wyginający esowato szyję

Litery w kratkach z małymi cyframi utworzą hasło mitologicznego krwiożerczego potwora, którego skórę nie mogło przebić żadne ostrze. Drapieżca został uduszony przez Herkulesa, na zlecenia króla Myken jako jedna z jego 12 prac.